یه قلب تنها، پشت شب، دلش واست تنگ می شه

                  یک دفعه ساده می شکنه، دوباره از سنگ می شه

مهلت بده! بهت بگم، بریدم از رنگ خزون

بهار واسم بهونه بود، تا بگذرم نامهربون-

                                                 از هر چی راه که آخرش، تو رو به یادم میاره

                                        گذشته ها گذشتن و ، من و تو یه خاطره

مهلت بده که رد نشم، از درس "بی تو زندگی"!

غصه ها رو خط بزنیم، من و قلم به سادگی!

                                                 رویا حقیقت نداره! شبا چه راحت می میرن

                                       آدما از خواب می پرن، روزا رو از سر می گیرن

 مهلت بده که این شبا، آخر مهلت منه

صبح نشده می رم که تا بغض زمونه بشکنه                                               

      و دیگر هیچ...!!!!!!!!!

                               " ساناز راستگو "