صاحب عکس فوق گم شده است
رفته از صبح جمعه
مادرش گریه میکند شب و روز
***
صاحب عکس فوق
چشمهایش درشت
دستهایش همیشه مشت
صاحب عکس فوق،چشمانش
خانه ی آتش و تنفر و خون
صاحب عکس فوق،لبهایش تشنه
صاحب عکس فوق،با خونش
روی آسفالت می کشد فریاد
سینه اش باغ لاله های غریب
صاحب عکس فوق،
در خیابان آرزو جان داد
می روم پیش مادرش امروز
تا بگویم:
صاحب عکس فوق،من هستم!!!
امضا:سارا مریدی(با هم دوست باشید!)
نه آسمان
در چارچوب پنجره می گنجد
نه دریا
در چار سنگ حوض
ونه جنگل
در چار دیوار باغ
شرابی دیرینه خم را می شکند
وسر میرود از لب جهان
چنان بی کرانه ای که
هر ستایشی محدودت می کند!
امضا:با هم دوست باشید
سارا مریدی(پس دانشجو!)
اینجا فوران زندگی ...آنجا مرگ...
ماندست در انتظار انسانها مرگ...
"یک روز به دیدار شما می آیم..."
این نامه برای زنده ها
امضا:مرگ...
امضا:با هم دوست باشید"سارا مریدی"
من تو را نمی شناسم!
تو هم مرا نمی شناسی!
این حرفهای من و توست!
اما...
اما در ناشناخته های من و تو شناختی نهفته است
که با وجود نا شناخته بودنش ،من و تو را به هم می شناساند!
امضا:با هم دوست باشید"سارا مریدی"
امتحان در پیش است...
خوب گوش کن...
یکی از سوالات که خیلی هم سخت پاسخش بدست می آید لو رفته...
اگه همین جا گوش نکنی نمی فهمی که قضیه از چه قراره...
میخوام قضیه ای رو برات ثابت کنم که توی هیچ کدوم از
کتب دانشمندان و ریاضیدانان بزرگ قابل رویت نیست...
خوب گوش کن و درست ببین ...
این همون قضیست:
من+تو=من به توان تنهایی...!
امضا:با هم دوست باشید"سارا مریدی"
در آن زمان که باد حرفهای باداباد تو مرا
بدست باد سپرد تازه فهمیدم که خانه
عجب جای امنی ست...
ای کاش در خانه می ماندم و بیرون نمی آمدم!
امضا:با هم دوست باشید"سارا مریدی"
باز دلم جوونی کرد و دل سپرد
دریا رو ندیده ، ساحل اونو برد...
***
به خیالش که دیگه این دفعه راه
نمی ره رو به خطا و اشتباه...
***
دل خیال کرده بود امتحان بخت
مهربون شه،این دفعه نباشه سخت...
***
اما دل باز دلشو بی خودی باخت
زندگی سرود تلخش رو نواخت...
***
واسه قلبی که اسیر و مجنونه
این روزا فقط به فکر درمونه...
***
درمون دلی که بیچاره شده
عاشقی نکرده آواره شده...!
نازنین خداپرست
یه قلب تنها، پشت شب، دلش واست تنگ می شه
یک دفعه ساده می شکنه، دوباره از سنگ می شه
مهلت بده! بهت بگم، بریدم از رنگ خزون
بهار واسم بهونه بود، تا بگذرم نامهربون-
از هر چی راه که آخرش، تو رو به یادم میاره
گذشته ها گذشتن و ، من و تو یه خاطره
مهلت بده که رد نشم، از درس "بی تو زندگی"!
غصه ها رو خط بزنیم، من و قلم به سادگی!
رویا حقیقت نداره! شبا چه راحت می میرن
آدما از خواب می پرن، روزا رو از سر می گیرن
مهلت بده که این شبا، آخر مهلت منه
صبح نشده می رم که تا بغض زمونه بشکنه
و دیگر هیچ...!!!!!!!!!
" ساناز راستگو "
مرا به جرم دنیا پرستی به بهشت بردند...
میدانی چرا؟!
چون تمام دنیای من خدا بود و بس...
امضا:با هم دوست باشید"سارا مریدی"
پامو گذاشتم روی گاز
و با سرعت به سمت تو...
تو...
تو اما...
جریمم کردی! بدون این که نگام کنی و ببینی که من...
من...
من اما...
مقصر نبودم! چشمای تو همیشه سبز بود!...
...
نمی دونم...! شایدم من سرعت بالایی داشتم! می گفتن دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدنه ها!
فعلا که
تو قبرستون فراموشی
رها شدم و
روی سنگ قبرم نوشتن:
کشته ی تصادف عشق!
برای غصه خوردنامون دیگه دیره...
پروانه از شمع می خواد عیدی بگیره...
***
ترانه له له می زنه تا که بخونه...
قصه ی دلدادگی ماهو شبونه...
***
ستاره دستش رو به شاخه ها کشیده...
منتظر شکفتن عشق و امیده...
***
شقایق عاشق تر از اونه که می گفتن...
یواش یواش داره میره سوی شکفتن...
***
تک تک اینها به کنار دل داره میره...
طفلکی توو جای همیشگیش چه گیره...
***
میرم ببینم به کجا اینطور دوونه...؟!
جا و مکان امن ِ یا نه داره میمیره؟!!!
امضا:با هم دوست باشید"سارا مریدی"
از روتنم گذشتن و به خونه هاشون رسیدن
***
به من میگن پیاده رو رفیق عابرا منم
چن دفعه هر روز همتون رد میشین از روی تنم؟!
***
من مثل خط ممتدم پر از صدا و ساکتم
میون دست زندگی با بعضیا یه رابطم
***
توو کسب دس فروش پیر سفره ی کاسبیش منم
هرروز هزار بار الکی شاهد عاشق شدنم
***
می شنوم از زیر پاتون چه جور به هم دروغ میگین
با عشوه و ناز و ادا به هم دیگه سلام میدین
***
بعضیاتون مثل شبین ساکت و سرد و بی صدا
فرقی ندارین وا سه من پولدارو بی پول و گدا...
***
خلاصه هر صبح تا غروب یه جورایی جون می کنم
قدم روو قلبم میذارین بوسه به پاتون میزنم...
***
اما شبا قصه ی من فلسفه ی گنگ غمه
قصه ی بی چارگیا یه جور سکوت مبهمه...
***
شبا توو شهر شُهرتون بعضیا سقفی ندارن
من میبینم سراشونو گشنه رو بالش میذارن
***
دلم میخواد بدونی که رفتن ما اجباریه
قصه ی مرگ آدما یه قصه ی تکراریه
***
به من میگن پیاده رو رفیق عابرا منم
چن دفعه هر روز همتون رد میشین از روی تنم؟!
امضا:با هم دوست باشید"سارا مریدی"
یه ترانه در وصف" گروه ما":
من از "نبایدا" رسیده بودم...
تو هم که از "دوباره" خسته بودی
نشد که با خودم برنده باشم
تو هم برای خود شکسته بودی...
***
تو موندی و خدا رسید و"من" مرد
"ما" شدیم و به حادثه نباختیم
خدا دلامون و با ابرا پر کرد
اینجوری شد که بارون و شناختیم!
***
جوونیامون و به هم سپردیم
غصه هامون و به کسی نگفتیم
پنجره هامون و رو سقف کشیدیم!
تو قصه مون از قفسی نگفتیم
***
یادت بمونه که به هم چی گفتیم
یادت بمونه اون روزا چی دیدیم
"آرزوها حقیقت آدمان"
این جمله ای بود که بهش رسیدیم
***
حالا بگو همه باید بدونن:
"نباید" و "دوباره" کار ما نیست
همیشه حس تازه و خدا هست
خاطره ها دار و ندار ما نیست
من از خاکستر شادی برایت خنده می سازم...
من از شهر شلوغ غم،
من از تابوت یک لبخند،
که با یک خنجر کهنه به جان لحظه های گرم افتادست ،
برایت خنده می سازم...
من از اشک و غم و غصه،
من از گلهای یخ چهره،
من از بی خندگی هایم برایت خنده می سازم...
سارا مریدی
باب اول:سلام...
باب دوم :نوشته ی چیزی دارم که بخاطر
چیز بودنش جلوی چیزش راگرفتند...
باب سوم:اینم چیزنامه ی من...!رویت
فرمایید و نظر دهید...
هر چیزی، یه چیز خاصی داره!
یعنی کلاً باید از یه چیزایی بگذری تا به
یه چیزای دیگه ای برسی!
اصلا بذار راحتت کنم٬ چیزی که
چیز نباشه چیز نیست!
هرچی ٬چیز چیزتر باشه ٬چیزش کمتره!
دانشمندا ثابت کردن هر چیزی که از
چیزای خاصی پیروی میکنه٬نسبت به
چیزای دیگه چیزتره!
یعنی نه فقط تواین چیزاها! توو هر چیز
دیگه ای هم که شما بگی چیزایی
چیزترن که واقعاً یه چیزای دیگه ای
واسشون مهم باشه!
حالا نمیدونم از اینهمه چیزی که گفتم
چیزی دستگیرتون شد یانه؟!در هرصورت
به چیز بودن خودتون چیز کنید...
باب چهارم :تا سلامی دیگر والسلام!
